Jak działa wykrywacz metali

Zasada pisków

Wykrywacz szuka najbliższego kawałka metalu w swoim zasięgu. Im jest bliżej, tym silniejszy sygnał, na skali, w której 0 oznacza „na samej granicy zasięgu", a 1 „tuż nad nim". Piski podążają za tą liczbą:

• Na granicy zasięgu wykrywacz piszczy mniej więcej raz na sekundę.
• Tuż nad metalem piszczy około 14 razy na sekundę, co brzmi prawie jak ciągły ton.
• Pomiędzy tymi punktami piski płynnie przyspieszają, gdy się zbliżasz.

Twoje uszy stają się przyrządem. Nie musisz patrzeć na ekran, żeby szukać, wystarczy słuchać.

Cztery poziomy

Zasięg to odległość, z jakiej metal może się znajdować i nadal być słyszalny. Podwojenie zasięgu nie oznacza tylko „dwa razy dalej": każde przeczesanie obejmuje znacznie większą objętość siana. Wielki skok użyteczności to Mk III, bo to pierwszy poziom, który odróżnia igłę od zwykłego złomu.

Odróżnianie igły

Przed Mk III każdy metalowy przedmiot brzmi tak samo. Potem ekran i dźwięk wykrywacza zmieniają się, gdy to, na co wskazuje, jest igłą. Gdy to zobaczysz, przestań kopać na chybił trafił i kop ostrożnie prosto do niej. Igła błyszczy, gdy tylko zostanie odsłonięta. Więcej w Jak znaleźć igłę.

Czego nie znajdzie

Diamenty to jedyny cenny przedmiot, który nie jest z metalu, więc wykrywacz nie może ich słyszeć. Wszystko inne, od gwoździ po złote pierścionki, się pokazuje. To kolejny powód, żeby przy kopaniu rozglądać się wokół i nie polegać tylko na uszach.

Prosta technika

1. Stój w miejscu i obróć się powoli o pełne koło. Jeśli nic nie słyszysz, ruszaj dalej.
2. Gdy usłyszysz pisk, obracaj się, aż będzie najszybszy. To kierunek najbliższego metalu.
3. Zrób krok w jego stronę i powtórz. Z każdym krokiem piski powinny przyspieszać.
4. Gdy będzie to niemal stały ton, kop dokładnie tam, gdzie stoisz.

Ta sama idea, podążanie za sygnałem, który się wzmacnia, gdy się zbliżasz, leży u podstaw wielu prawdziwych metod wyszukiwania. Krótki artykuł na ten temat to Igła w stogu siana w informatyce.